25^η ΜΑΡΤΙΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

    Όπου υπήρχε εκκλησία αφιερωμένη στην Ευαγγελίστρια στο νησί, είχε ξεχωριστή γιορτή τις 25 Μαρτίου. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται -τόσο από τους ανθρώπους όσο και από την τοπική σατιρική εφημερίδα “Ζιζάνιο” και από τον γνωστό Δημ. Λουκάτο -
για το πανηγύρι στο χωριό Φαρακλάτα.
   Σε αυτό το χωριό λοιπόν, την προηγούμενη μέρα, οι άνθρωποι πήγαιναν αρτοπλασίες στην εκκλησία. Τοποθετούσαν την αρτοπλασία σε μια κανίστρα: τέσσερα μικρά ψωμιά, ένα μεγάλο άρτο, ένα μπουκάλι λάδι , ένα μπουκάλι κρασί. Με το τέλος της λειτουργίας έπαιρναν πίσω τον μεγάλο άρτο, τον οποίο έκοβαν σε κομμάτια και τον μοίραζαν όπου ήθελαν. Όλα τα υπόλοιπα τα κρατούσε η εκκλησία. Οι αρτοπλασίες ήταν πολλές τα παλιά χρόνια και όλη η εκκλησία μοσχοβολούσε από τα άνθη που διακοσμούσαν τον μεγάλο άρτο.
   Μετά τον Εσπερινό γινόταν ολονυχτία. Όσο είχαν τουφέκια “βαρούσαν τουφεκιές” όπως λένε οι ίδιοι “ για τιμητικό”. Έφερναν μπαρούτι από το Μοριά και έριχναν πυροτεχνήματα. Κάποιοι μάγειρες μαγείρευαν αλιάδες (=σκορδαλιές) , το τυπικό φαγητό της ημέρας, μπακαλεόπιτες και κοφισόπιτες . Αυτές έτρωγε ο κόσμος που μαζευόταν για το πανηγύρι. Το φαγητό μοιραζόταν στο κελί της εκκλησίας και όπου αλλού υπήρχε κόσμος.
   Μετά την ολονυχτία , μόλις ξημέρωνε έβγαζαν λιτανεία την εικόνα της Βαγγελίστρας σε όλο το χωριό με τη συνοδεία της Φιλαρμονικής του Αργοστολίου. Στα νεώτερα χρόνια-ακόμα και σήμερα- η λιτανεία γίνεται το απόγευμα της γιορτής.
Η απαγόρευση που ίσχυε τη συγκεκριμένη ημέρα ήταν να μην βάλουν στο σπίτι λουλούδια ή χόρτα στο σπίτι, διότι τον επόμενο χρόνο θα έβρισκαν φίδι στο σπίτι.